Het dichtgespijkerde huis op de hoek

Het dichtgespijkerde huis op de hoek
nooit kwamen vriendjes op bezoek
het had een veilige haven moeten zijn
waar je kinderen uitbundig hoort lachen

groot en klein, tenten bouwen in de tuin
samen huiswerk maken, alleen naar de speeltuin
pannenkoeken bakken tijdens het eten heerlijk
smakken, met z’n allen wandelend door het bos
in het zwembad gaan ze helemaal los, uit logeren
bij een vriend of vriendin, na het eten
een verhaaltje met haar knuffel pinguïn
en dan naar bed

De muren hadden geen buren, het meisje zelf
sprak hoe zij uren moest staan in een emmer
vol met haar eigen plas. Naakt vastgeketend
met haar armen en voet aan een rek.
Klampte zij mensen aan in de supermarkt
de leraar in de klas, zelfs jeugdzorg zei
dat van mishandeling geen sprake was.

De overheid heeft gefaald.
De kinderbescherming is zwaar
tekortgeschoten, bleek gehoorgestoord
volgens inspectie waren ze niet in gevaar
die hadden nooit iets gehoord.
Jeugdzorgorganisaties spraken niet met elkaar.
Hoge werkdruk, een andere werknemer kwam
nooit binnen daar.

De biologische moeder riep:
’Dit gaat fout, mijn dochters zijn te mager
de één is kaalgeschoren zo ga je niet om met
mijn meiden waar ik van houd’.

het kabinet sprak er schande van;
dit mocht nooit meer gebeuren
al stond dit onderwerp in
geen enkel verkiezingsplan.

Het dichtgespijkerde huis op de hoek
daar kwamen nooit vriendjes op bezoek

Marjon van der Vegt